| 24 lutego |
Hiperinflacja |
Ekstremalną formą inflacji jest hiperinflacja, o której mówimy, gdy ceny rosną bardzo szybko – powyżej 50% rocznie. Czasem wartość hiperinflacji sięga 1000 procent w stosunku rocznym. W takich sytuacjach, na przykład w Rosji w latach 90. czy też w Polsce pod koniec lat 80., ceny przestają być wyznacznikiem rzeczywistej wartości towaru. Często większe transakcje przeprowadza się (zazwyczaj nielegalnie) w walutach obcych; dolarach amerykańskich czy markach niemieckich, ponieważ miejscowy pieniądz jest uważany za bezwartościowy.Największa i najlepiej przeanalizowana przez ekonomistów inflacja miała miejsce w latach 20. XX w. w republice weimarskiej, czyli międzywojennych Niemczech. Między wrześniem a grudniem 1923 roku średni poziom cen podniósł się ponad 50000 razy! Wartość pieniądza spadała tak szybko, że zaczęto wypłacać pobory codziennie. W wielu zakładach wprowadzono przerwy w pracy, by ludzie mogli od razu zrobić zakupy, nim ceny znów wzrosną. Żeby zapłacić za najbardziej elementarne towary czy usługi, trzeba było mieć przy sobie wielkie stosy banknotów. Znaczek na list, na przykład, kosztował 20 mld marek.
Ekonomiści nie są zgodni co do przyczyn inflacji. Teoretycy opierający się na ideach Brytyjczyka J. M. Keynesa dowodzą, że istnieją dwa główne rodzaje inflacji: inflacja spowodowana wzrostem kosztów produkcji i inflacja wywołana zwiększeniem się popytu.
W pierwszym z tych przypadków ... czytaj dalej