Biznes

W pojęciu dzieci uczciwość podlega ścisłym regułom sprawiedliwej wymiany, jakiej nauczyły się podczas wymieniania się zabawkami czy cukierkami. Dziecięcą interpretację stosunków ekonomicznych określa się czasem nazwą „normy szczęśliwej rodziny”. Mianowicie wierzą one, że czynnikami rozwoju ekonomicznego są potrzeby innych ludzi – np. fabryka krzeseł zostaje uruchomiona dlatego, że ludzie potrzebują tych sprzętów. Są przekonane, że czynniki te podlegają normom moralnym i społecznym, które znają z własnego doświadczenia, czyli życia rodzinnego.
Dopiero gdy dzieci poszerzą swoje relacje interpersonalne o ludzi spoza bliskiego kręgu rodziny i przyjaciół, można spodziewać się od nich bardziej dojrzałej percepcji społeczeństwa jako skomplikowanego systemu wzajemnie połączonych struktur i procesów. Postrzeganie otaczającej rzeczywistości jest niezwykle ważne dla rozwoju świadomości społeczno-ekonomicznej, nie jest jednak niezbędnym warunkiem logicznego i matematycznego rozumowania. To, kiedy dziecko osiągnie dojrzałość społeczno-ekonomiczną, zależy od miejsca, jakie jego rodzina zajmuje w społeczeństwie. Chodzi tu o ilość i wartość
merytoryczną zgromadzonych przez młodego człowieka informacji na temat działalności gospodarczej i stopień jego bezpośredniego zaangażowania w tę działalność.
Badania nad rozwojem koncepcji nierówności ekonomicznej dowodzą, że im dziecko ... czytaj dalej

Nie ulega wątpliwości, że świadomość ekonomiczna dorosłego człowieka wyrasta z jego dziecięcych doświadczeń, a także z wartości i poglądów społeczności, w której się wychował. Istotne są także aspekty społeczno-polityczne w szerszym pojęciu oraz sfera kulturowa. Analiza świadomości ekonomicznej dorosłych i ich decyzji podejmowanych na tej bazie jest cennym źródłem informacji na temat trwałego wpływu wczesnej edukacji ekonomicznej. Biorąc pod uwagę warunki, w jakich zostało wychowane dziecko, łatwo można przewidzieć sposób, w jaki będzie ono interpretować pojęcia ekonomiczne jako osoba dorosła. Wraz z upływem czasu rozumienie pojęć ekonomicznych przez dzieci przechodzi kilka charakterystycznych faz. Na początku dziecko nie rozumie nic z tej dziedziny, później zaczyna uczyć się funkcjonowania systemów uproszczonych, na przykład rozporządzania kieszonkowym, aby w końcu zrozumieć, co to jest system gospodarczy, sklep czy bank. Dzieci mają tendencję do przedstawiania sobie zjawisk społecznych w konkretnych, fizycznych kategoriach. Ilość zarabianych pieniędzy na przykład jest dla nich związana z tym, jak dużo, długo, albo ciężko ktoś pracuje. Jednocześnie małe dzieci postrzegają transakcje zawierane między kupującymi a sprzedającymi jako przypominające grę rytuały, pozbawione jakiegokolwiek celu.
W wieku ośmiu lat dzieci posiadają już pewną wiedzę matematyczną i zdolność do ... czytaj dalej